Vieze woorden

Een moreel oordeel vellen doe ik liever niet, beste vrienden en vriendinnen. Wat er gebeurde rond Dirk Scheringa en kornuiten, ik heb geen idee. De berichtgeving schepte geen duidelijkheid. Ondertussen rolt iedereen over elkaar heen om zijn of haar walging te uiten over de praktijken van een onderneming die de spelregels van de DNB goed kent. Nooit een gele kaart gezien! Genoeg daarover, laat het recht zijn beloop hebben.

Één piepklein detail uit het dossier houdt me ’s nachts wakker. Meneer Scheringa heeft het lef gehad om tachtig procent provisie te pakken en Nederland spreekt er schande van. Ik hoor het al, DSB verkoopt mensen zaken die ze niet nodig hebben. Gladjanussen zijn het daar in Wognum! Foei! Mag ik even in herinnering brengen dat Nederland groot is geworden door op een gigantische schaal spulletjes te verkopen die niemand ècht nodig heeft gehad. En dat doen we nog steeds, elke dag opnieuw proberen we elkaar zaken te slijten die helemaal niets te maken hebben met de bevrediging van primaire levensbehoeften. Ik ben blij dat dit (nog) legaal is.

Splinternieuwe auto’s gaan voor aflevering naar de sloop om puntgave bekleding te verwijderen omdat leer ‘zo lekker zit’. Doe je best, gooi meteen die velgen en banden weg want lichtmetaal met dikke sloffen oogt een stuk beter. De helft van de elektrische apparaten in huis wordt nooit gebruikt. Nog bedankt voor de bladblazer, ik woon zes hoog! Mijn buurman ligt elke avond lekker in zijn jacuzzi te wachten tot de magnetron piept dat het eten klaar is. Mijn bloedjes van kinderen bellen voor minimaal dertig euro per maand mobiel. Zelf betalen schatjes! Ge-wel-dig vind ik het. Genieten van dingen die nergens voor nodig zijn.

Hoe lang is het geleden dat onze premier de VOC als voorbeeld van ondernemingszin en lef te berde bracht voor het parlement. Met tonnen tegelijk namen de stoere jongens specerijen en kruiden voor een appel en een ei uit de Oost mee naar Europa. Één ding weet ik zeker, de strakke pakken in Wognum trekken wit weg als ze horen wat dáár te verdienen viel! Van gekkigheid wisten onze voorouders niet wat ze met de stapels geld moesten beginnen. Doe maar een buitenhuisje aan de Vecht. Ik snap het, marge is prima, provisie is een vies woord.

Beste vrienden en vriendinnen, laten we massaal een tegengeluid horen dat geld verdienen niet vies is. Schreeuw het van de daken dat het goed is voor onze economie. Dat hebben we hard nodig. Beloof me dat je de wet- en regelgeving respecteert, netjes belasting betaalt en debiteuren op tijd afrekent. En blijf toch vooral spullen kopen en verkopen die nergens toe doen, maar jouw leven veraangenamen. Dan hoef ik niet te weten hoeveel marge jij pakt en krijgen wij géén centraal geleide economie. Over vieze woorden gesproken…quote